Ο πύργος που βλέπετε βρίσκεται σ' ένα μανιάτικο χωριό. Η ηλικία του άγνωστη. Το ίδιο και η ιστορία του. Πάντως είναι βέβαιο, πως έχει και αυτός, όπως κάθε γωνιά, κάθε βράχος της μανιάτικης γης, την δική του ιστορία. Τώρα μισογκρεμισμένος, όπως είναι, μας οδηγεί σε όνειρα και σκέψεις. Προσπαθούμε να φανταστούμε στιγμές από τότε που στα σπλάγχνα του ακούγονταν ανθρώπινες ανάσες. Που στα ντουβάρια του κρέμονταν καριοφίλια και γιαταγάνια. Τότε που τον λάτρευαν και τον εμπιστεύονταν οι φίλοι και τον ζήλευαν και τον μισούσαν οι εχθροί. Ένας πύργος που στην φθορά του παρακολουθεί την δική μας φθορά και σαρκάζει. Εκείνος μπορεί να ξαναγίνει. Εμείς ποτέ.
ΜΑΝΙΑΟΥΡΗΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)